Tekrar öğrenme, bir materyalin belirli bir süre sonra tekrar çalışıldığında ne kadar daha hızlı öğrenildiğini değerlendiren bir hafıza ölçüsüdür. Zaman veya çaba tasarrufu, orijinal öğrenmenin bazı kalıcı hafızasının kaldığını gösterir.

Hermann Ebbinghaus, anlamsız heceler üzerine yaptığı öncü çalışmalarında bu yöntemi tanıttı. İlk öğrenme için gereken tekrar sayısını ölçtü, zaman geçmesine izin verdi ve ardından aynı listeyi aynı kritere göre yeniden öğrenmek için gereken tekrar sayısını saydı. Aradaki fark, tasarrufu temsil ediyordu. Bilinçli hatırlama sıfıra indiğinde bile, önemli ölçüde tasarruf genellikle devam ediyordu; bu da hafızanın farkındalık eşiğinin altında da devam edebileceğini gösteriyordu.

Yeniden öğrenme, hatırlama ve tanıma testlerinde gözden kaçan hafıza izlerini tespit edebilen hassas bir ölçümdür. Uzun süreli hafıza tutma, uykunun etkileri ve eğitimsel müdahalelerin kalıcılığı üzerine yapılan araştırmalarda kullanılır. Günlük hayattan örnekler arasında, yıllarca kullanılmadıktan sonra bir zamanlar akıcı olan bir dilin ne kadar kolay geri döndüğü yer alır.

Tamamen unutulmuş gibi görünen bilgiler, ikinci kez daha hızlı öğrenildiğinde genellikle kalıcı etkilerini gösterir.