İmgeleme, ilgili dış uyaranın yokluğunda duyusal deneyimin zihinsel temsilidir. Görsel imgeleme—zihinsel resimler—en çok incelenen biçimdir, ancak ses, hareket ve diğer duyusal modaliteler için de imgeleme mevcuttur.

Zihinsel imgeler, gerçek nesnelerin algılanmasına paralel şekillerde incelenebilir, döndürülebilir ve taranabilir. Zihinsel bir imgeyi döndürmek için gereken süre, tıpkı fiziksel nesnelerde olduğu gibi, dönüş açısıyla birlikte artar. İmgeleme hafızaya yardımcı olur: hatırlanacak öğelerin canlı zihinsel resimlerini oluşturmak, daha sonraki hatırlamayı iyileştirir. Ayrıca beceri provasında da kullanılır—sporcular ve müzisyenler genellikle sıralı hareketleri zihinlerinde canlandırarak çalışırlar—ve ağrı kontrolü için sistematik duyarsızlaştırma ve yönlendirilmiş imgeleme gibi terapötik tekniklerde de kullanılır.

Zihinsel imgelerin biçimi üzerine tartışmalar devam etmektedir. Bazı teoriler onları resim benzeri temsiller olarak ele alırken, diğerleri onları tanımlayıcı, dil benzeri yapılar olarak değerlendirmektedir. Nörogörüntüleme, görsel imgelerin görsel algıda yer alan birçok beyin bölgesini aktive ettiğini ve bu durumun bir dereceye kadar ortak bir mekanizmayı desteklediğini göstermektedir.

Gözleriniz kapalıyken tanıdık bir yüz "gördüğünüzde", imgeleme yöntemini kullanıyorsunuz demektir.