Beeldvorming is de mentale representatie van zintuiglijke ervaringen in afwezigheid van de corresponderende externe stimulus. Visuele beeldvorming – mentale beelden – is de meest bestudeerde vorm, maar beeldvorming bestaat ook voor geluid, beweging en andere modaliteiten.

Mentale beelden kunnen worden bekeken, gedraaid en gescand op manieren die vergelijkbaar zijn met de waarneming van echte objecten. De tijd die nodig is om een ​​mentaal beeld te draaien, neemt toe met de draaihoek, net zoals bij fysieke objecten. Beeldvorming helpt het geheugen: het vormen van levendige mentale beelden van te onthouden items verbetert de latere herinnering. Het wordt ook gebruikt bij het oefenen van vaardigheden – atleten en muzikanten oefenen vaak sequenties in hun geestesoog – en in therapeutische technieken zoals systematische desensibilisatie en geleide visualisatie voor pijnbestrijding.

Over de vorm van mentale beelden bestaat nog steeds veel discussie. Sommige theorieën beschouwen ze als beeldachtige representaties; andere zien ze als beschrijvende, taalachtige structuren. Neurowetenschappelijk onderzoek toont aan dat visuele beelden veel van dezelfde hersengebieden activeren die betrokken zijn bij visuele waarneming, wat wijst op een zekere mate van gedeelde mechanismen.

Als je met gesloten ogen een bekend gezicht 'ziet', maak je gebruik van beeldspraak.