Dışsal motivasyon, dışsal bir ödül elde etmek veya dışsal bir cezadan kaçınmak amacıyla bir davranışı gerçekleştirme dürtüsüdür. Aktivite, kendi başına bir amaç olmaktan ziyade, amaca ulaşmanın bir aracıdır.

Notlar, maaşlar, ödüller, övgüler ve ceza tehdidi klasik dışsal motivasyon kaynaklarıdır. Özellikle sıkıcı veya ilgi çekici olmayan görevler için davranışları başlatmada ve sürdürmede oldukça etkili olabilirler. Ancak araştırmalar, dışsal ödüllere aşırı bağımlılığın içsel ilgiyi zayıflatabileceğini sürekli olarak göstermektedir. Daha önce keyif alınan bir aktiviteye ücret ödendiğinde veya not verildiğinde, insanlar bunu iş olarak görmeye başlayabilir ve ödül ortadan kalktığında devam etme isteğini kaybedebilirler.

Tüm dışsal motivasyon kaynakları eşit değildir. Özerkliği ve yetkinliği destekleyenler (çabayı takdir eden, anlamlı gerekçe sunanlar) kontrol hissi verenlere göre daha az yıpratıcı olma eğilimindedir. Öz belirleme teorisi, dışsal nedenin ne kadar içselleştirildiğine göre dışsal motivasyon türlerini birbirinden ayırır.

Dışsal motivasyon işi halleder. Açık soru şu ki, bu durum faaliyetin kendisiyle olan uzun vadeli ilişkiye ne gibi bir etki yapar?