Bebeklerin çoğu altı ila dokuz aylıkken tekrarlayan heceler üretmeye başlar: ba-ba, da-da, ma-ma. Bu, konuşma gelişiminde evrensel bir dönüm noktası olan mırıldanma evresidir.

Erken dönemdeki mırıldanmalar, ev halkının dilinde bulunmayan bazı sesler de dahil olmak üzere çok çeşitli sesler içerir. Sonraki aylarda repertuar, çevredeki dilin fonemlerine doğru daralır. Sağır bebekler, işaret diline maruz kaldıklarında elleriyle mırıldanırlar; bu da yapılandırılmış, tekrarlayan çıktı üretme dürtüsünün ses telleriyle sınırlı olmadığını gösterir. Mırıldanma henüz referanssal değildir; heceler nesneleri veya olayları temsil etmez. Yine de, daha sonraki konuşmanın gerektireceği motor kontrolü ve işitsel geri bildirim konusunda pratik sağlar.

Ebeveynler genellikle bebeklerin mırıldanmalarını konuşma gibi algılar ve bebek konuşmuş gibi yanıt verirler. Bu sosyal etkileşim, bebeğin ilgisini canlı tutmaya yardımcı olur ve ilk kelimelere geçişi destekleyebilir. Birinci yılın sonunda birçok çocuk ilk tanınabilir kelimelerini söyler ve mırıldanma aşaması yavaş yavaş anlamlı konuşmaya dönüşür.

Dil sisteminin, söyleyecek somut bir şeyi olmadan önce kendini ayarlamasının sesi, anlamsız gevezeliktir.