Farmakolojide agonist, bir reseptöre bağlanarak onu aktive eden ve biyolojik bir yanıt üreten bir kimyasaldır. Doğal bir nörotransmitterin veya hormonun etkisini taklit eder veya güçlendirir.

Tam agonistler, reseptörü işgal ettiklerinde mümkün olan en yüksek yanıtı üretirler; kısmi agonistler ise tam işgalde bile daha zayıf bir yanıt üretirler. Bazı agonistler doğrudan reseptör üzerinde etki eder; diğerleri ise doğal nörotransmitter miktarını artırarak dolaylı olarak çalışırlar—geri alımı bloke ederek veya parçalanmayı engelleyerek. Morfin, opioid reseptörlerinde bir agonisttir; nikotin, nikotinik asetilkolin reseptörlerinde bir agonisttir; birçok antidepresan ilaç serotonin sinyalini artırarak dolaylı agonist görevi görür.

Bu kavram, ilaç tasarımının temelini oluşturmaktadır. Araştırmacılar, belirli reseptör alt tiplerini seçici olarak aktive eden moleküller oluşturarak, yan etkileri en aza indirirken istenen etkileri üretmeyi amaçlamaktadır. Aynı çerçeve, endojen maddelerin (dopamin, endorfin, adrenalin) doğal etkilerini nasıl gösterdiğini de açıklamaktadır.

Bir düşman engel oluştururken, bir kahraman anahtarı çevirip kapıyı açar.