Bazı insanlar kendilerini zorlu hedeflere doğru yönlendirirken, diğerleri başarısızlık riskinden kaçınmayı tercih eder. Başarı motivasyonu, önemli bir şey başarma, becerilerde ustalaşma ve yüksek standartlara ulaşma genel arzusudur.

Psikologlar, başarı elde etme güdüsü ile başarısızlıktan kaçınma güdüsü arasında ayrım yaparlar. Birincisine yüksek oranda sahip olan kişiler, çabanın fark yaratabileceği orta düzeyde zorluklar ararlar; başarısızlık korkusu baskın olanlar ise sonuçların yeteneklerini yansıtmaması için ya çok kolay ya da imkansız derecede zor görevler seçebilirler. Kültürel değerler, ebeveyn beklentileri ve erken dönemdeki yetkinlik deneyimleri, güdünün gücünü ve yönünü şekillendirir.

Eğitim ve organizasyon ortamlarında bu kavram, eşit yeteneklere sahip bireylerin neden farklı performans sergilediğini açıklamaya yardımcı olur. Çaba ve stratejiyi vurgulayan geri bildirim, uyarlanabilir başarı motivasyonunu güçlendirme eğilimindedir; yalnızca doğuştan gelen yeteneğe odaklanan geri bildirim ise zorluk ortaya çıktığında bunu zayıflatabilir. Hedef yönelim teorisi ayrıca, öğrenmenin kendi başına bir amaç olduğu ustalık hedeflerini, başkalarına göre yeteneği göstermeyi amaçlayan performans hedeflerinden ayırır.

Başarı motivasyonu, statü hırsıyla aynı şey değildir. Bu, bir şeyi iyi yapma konusunda daha sessiz, daha ısrarlı bir dürtüdür; çünkü yapmanın kendisi önemlidir.