Niektórzy ludzie dążą do trudnych celów; inni wolą unikać ryzyka porażki. Motywacja osiągnięć to ogólne pragnienie osiągnięcia czegoś znaczącego, opanowania umiejętności i spełnienia wysokich standardów.

Psychologowie rozróżniają motywację osiągnięcia sukcesu od motywacji uniknięcia porażki. Osoby z wysokim poziomem tej pierwszej poszukują umiarkowanych wyzwań, w których wysiłek może coś zmienić; osoby zdominowane przez lęk przed porażką mogą wybierać zadania bardzo łatwe lub niemożliwie trudne, aby wynik nie odzwierciedlał ich zdolności. Wartości kulturowe, oczekiwania rodziców i wczesne doświadczenia związane z kompetencjami kształtują siłę i kierunek tego motywu.

W kontekście edukacyjnym i organizacyjnym koncepcja ta pomaga wyjaśnić, dlaczego osoby o podobnych zdolnościach osiągają różne wyniki. Informacja zwrotna, która kładzie nacisk na wysiłek i strategię, wzmacnia adaptacyjną motywację do osiągnięć; informacja zwrotna skupiająca się wyłącznie na wrodzonych talentach może ją osłabić, gdy pojawią się trudności. Teoria orientacji na cel dodatkowo odróżnia cele mistrzostwa – uczenia się dla samego uczenia się – od celów wydajnościowych – demonstrowania umiejętności w porównaniu z innymi.

Motywacja do osiągnięć to nie to samo, co ambicja zdobycia statusu. To cichsza, bardziej wytrwała potrzeba dobrego wykonania czegoś, ponieważ samo działanie ma znaczenie.