Mutlak eşik, bir kişinin uyaranın yarısında algılayabildiği en zayıf seviyedir. Bu seviyenin altında uyaran genellikle algılanmaz; üstünde ise algılama güvenilir hale gelir. Bu kavram, on dokuzuncu yüzyıl psikofiziğinden gelir ve duyusal hassasiyetin temel bir ölçüsü olarak kalır.

Duyusal eşikler, duyular ve bireyler arasında farklılık gösterir. Açık bir gecede mum alevi, ideal koşullar altında 48 kilometre uzaktan görülebilir; sessiz bir odada 6 metre mesafeden saatin tıkırtısı duyulabilir. Tat ve koku eşikleri, kimyasal maddeye ve gözlemcinin durumuna göre değişir. Yaş, yorgunluk, dikkat ve beklenti, ölçülen değeri değiştirir. Modern testler genellikle, gerçek hassasiyeti gözlemcinin "evet" deme isteğinden ayıran sinyal algılama yöntemlerini kullanır.

Yüzde 50 kriteri gelenekseldir. Algılamanın tamamen veya hiç olmamasından ziyade olasılıksal olduğunu kabul eder. Eşik değerindeki bir uyaran, basit anlamda zamanın yarısında görünmez veya duyulmaz değildir; aksine, ürettiği içsel tepki bazen karar kriterini aşacak kadar güçlüdür, bazen de değildir.

Mutlak eşik değerini bilmek, mühendislerin ekranlar ve alarmlar tasarlamasına yardımcı olur ve psikologlara duyumun algıya nasıl dönüştüğünü incelemek için nicel bir başlangıç ​​noktası sağlar.