Stoacılık, erdemin tek iyi şey olduğunu ve sağlık, zenginlik, itibar gibi diğer her şeyin önemsiz olduğunu öğretir. MÖ 300 civarında Kitonlu Zenon tarafından kurulan Stoacılar, kontrol edebileceğimiz şeylere odaklanmamız gerektiğini savundular: yargılarımız, arzularımız, eylemlerimiz. Kontrol edemediğimiz şeyler, hava durumu, diğer insanlar, geçmiş, bizi rahatsız etmemelidir. Amaç, doğayı anlamaktan ve olanları kabul etmekten kaynaklanan bir sakinlik hali olan apatheia'dır. Marcus Aurelius, Epiktetos ve Seneca en ünlü Stoacılardır. Marcus bir Roma imparatoruydu, Epiktetos eski bir köleydi, Seneca ise bir devlet adamı ve oyun yazarıydı. Yazıları, baskı altında iyi yaşamak için pratik rehberlerdir.

Stoacılık, özellikle belirsiz zamanlarda direnç arayan insanlar arasında son yıllarda yeniden popülerlik kazanmıştır. Duyguları bastırmakla ilgili değildir; duygular tarafından yönetilmemekle ilgilidir. Pasiflikle ilgili değildir; sonuçlardan bağımsız olarak erdemle hareket etmekle ilgilidir. Olumsuz görselleştirme, günlük tutma ve bilinçli kabul gibi Stoacı uygulamalar, modern kişisel gelişim ve bilişsel terapi tarafından benimsenmiştir. Eleştirmenler, Stoacılığın soğuk olabileceğini, ilişkileri ve duyguları küçümsediğini savunmaktadır. Savunucuları ise, Stoacılığın bunları doğru bir şekilde, keyif alınacak şeyler olarak değerlendirdiğini, ancak bunlara bağımlı olunmaması gerektiğini savunmaktadır. Stoacılık, içsel özgürlük felsefesidir.

Stoacı prensipler

• Erdem tek iyi şeydir. Geri kalan her şey önemsizdir.
• Kontrol. Kontrol edebileceğiniz şeylere odaklanın.
• Kabul. Kontrol edemediğiniz şeyleri kabul edin.
• Sakinlik. Rahatsız edici tutkulardan arınmış, kayıtsız bir yaşam tarzı geliştirin.

Stoacılık pasiflikle aynı şey değildir. Akıl ve erdemle yönlendirilen bir eylem çağrısıdır.