Etik, nasıl yaşamamız gerektiğinin incelenmesidir. Doğru ve yanlışın, iyi ve kötünün, erdemli ve ahlaksızın ne olduğunu sorar. Sadece büyük ikilemlerle ilgili değildir. Günlük seçimlerle ilgilidir: bir sözü tutmak, bir yabancıya nasıl davranmak, gücü ne yapmak gibi. Kelime, karakter veya alışkanlık anlamına gelen Yunanca ethos'tan gelir. Latince karşılığı olan mores ise bize ahlakı verir. İki terim örtüşse de, bazı filozoflar teori için etiği, uygulama için ise ahlakı kullanırlar.

Etik üç ana alana ayrılır. Metaetik, ahlaki dilin ne anlama geldiğini ve ahlaki doğruların var olup olmadığını sorgular. Normatif etik, nasıl davranılması gerektiğine dair teoriler öne sürer. Uygulamalı etik ise kürtaj, ötanazi ve hayvan hakları gibi belirli konuları ele alır. Başlıca normatif teoriler, eylemleri sonuçlarına göre değerlendiren sonuççuluk; ahlakı görev ve kurallara dayandıran deontoloji; ve karaktere odaklanan erdem etiğidir. Her birinin güçlü ve zayıf yönleri vardır ve aralarındaki tartışmalar devam etmektedir.

Etik dalları

• Metaetik. Ahlaki dilin ve gerçeğin doğası.
• Normatif etik. Doğru eylem teorileri.
• Uygulamalı etik. Pratikte ahlaki sorunlar.
• Tanımlayıcı etik. İnsanların gerçekte nasıl davrandığı.

Etik, hukuk veya dinle aynı şey değildir, ancak her ikisiyle de örtüşmektedir. Yalnızca otoriteye değil, akla ve deneyime başvurur.