Etyka to nauka o tym, jak powinniśmy żyć. Pyta, co jest słuszne, a co niesłuszne, dobre, a co złe, cnotliwe, a co niegodziwe. Nie chodzi tylko o wielkie dylematy. Chodzi o codzienne wybory: czy dotrzymać obietnicy, jak traktować nieznajomego, co zrobić z władzą. Słowo to pochodzi od greckiego ethos, oznaczającego charakter lub nawyk. Łaciński odpowiednik, „mores”, określa moralność. Te dwa terminy zachodzą na siebie, choć niektórzy filozofowie używają etyki w teorii, a moralności w praktyce.

Etyka dzieli się na trzy główne obszary. Metaetyka pyta o znaczenie języka moralnego i o to, czy istnieją prawdy moralne. Etyka normatywna proponuje teorie dotyczące sposobu postępowania. Etyka stosowana zajmuje się konkretnymi zagadnieniami, takimi jak aborcja, eutanazja i prawa zwierząt. Głównymi teoriami normatywnymi są konsekwencjalizm, który ocenia czyny na podstawie ich skutków; deontologia, która opiera moralność na obowiązku i zasadach; oraz etyka cnót, która koncentruje się na charakterze. Każda z nich ma swoje mocne i słabe strony, a debaty między nimi wciąż trwają.

Gałęzie etyki

• Metaetyka. Natura języka moralnego i prawdy.
• Etyka normatywna. Teorie właściwego działania.
• Etyka stosowana. Kwestie moralne w praktyce.
• Etyka opisowa. Jak ludzie faktycznie się zachowują.

Etyka nie jest tym samym, co prawo czy religia, choć ma z nimi wiele wspólnego. Odwołuje się do rozumu i doświadczenia, a nie wyłącznie do autorytetu.