Bilgi nereden gelir? Ampiristler deneyim derler. Zihin boş bir levha olarak başlar ve duyular onu doldurur. John Locke, tüm fikirlerin duyum ve düşünceye dayandığını savundu. George Berkeley daha da ileri giderek maddeyi tamamen reddetti ve gerçekliği algılara indirgedi. David Hume, nedensellik, öz ve benliğin deneyimde verilmediğini, alışkanlık ve hayal gücüyle inşa edildiğini savunarak ampirizmi sistemleştirdi. Bu gelenek, aklın deneyimden bağımsız olarak gerçekleri kavrayabileceğini savunan rasyonalizmle tezat oluşturur.

Ampirizm modern bilimi şekillendirdi. Francis Bacon, spekülasyon yerine gözlem ve deneyi savundu. 20. yüzyılın başlarındaki mantıksal pozitivistler, tüm anlamlı ifadeleri ampirik doğrulamaya dayandırmaya çalıştılar. Bu program kendi ağırlığı altında çöktü, çünkü doğrulama ilkesinin kendisi ampirik olarak doğrulanabilir değildir. Ampirizm ayrıca Hume'un ortaya attığı tümevarım sorunuyla da karşı karşıyadır: gözlemlenen düzenliliğin hiçbir miktarı bir sonraki durumu garanti etmez. Güneş her gün doğmuştur, ancak bu yarın da doğacağının kanıtı değildir. Ampiristler çeşitli olasılık, çıkarım ve bilimsel yöntem açıklamalarıyla yanıt verdiler, ancak sorun çözülmemiş olarak kaldı.

Ampirik temalar

• Deneyim. Duyular bilginin kaynağıdır.
• Boş levha. Zihin boş başlar.
• Tümevarım. Genel bilgi, özel gözlemlerden gelir.
• Doğrulama. İddialar deneyimle test edilebilir olmalıdır.

Ampirizm bilimle aynı şey değildir, ancak bilimsel pratiği en yakından şekillendiren felsefedir.