Duygulara hitap etme safsatası, geçerli akıl yürütme yerine duyguları manipüle eden bir safsatadır. Kanıtın yerini korku, acıma, öfke veya sevinç alır. Duygu güçlü olduğu için argüman ikna edici görünür. Ancak duygu kanıt değildir. Üzücü bir hikaye bir politikanın doğru olduğunu kanıtlamaz. Korkutucu bir görüntü bir tehdidin gerçek olduğunu kanıtlamaz.

Mantık hatası birçok biçimde karşımıza çıkar. Korkuya hitap etme, tehditleri kullanır. Acımaya hitap etme, sempatiyi kullanır. Öfkeye hitap etme, hiddeti kullanır. Dalkavukluğa hitap etme ise iltifatları kullanır. Her biri mantığı devre dışı bırakır. Hedef önce hisseder, sonra düşünür. Amaç da budur.

Duygulara hitap etme örnekleri

• Çocukları düşünün. (Acıma veya korku duygularına hitap edin.)
• Eğer bana oy vermezseniz, ülke çökecek. (Korkuya hitap etme taktiği.)
• Beni işe almalısınız çünkü geçindirmem gereken bir ailem var. (Acıma duygusuna hitap etme taktiği.)
• Bana olanlardan sonra bu politikayı nasıl destekleyebilirsiniz? (Suçluluk duygusuna hitap etme.)
• Bu ürün sizi mutlu ve popüler yapacak. (Olumlu duygulara hitap ediyor.)

Duygulara hitap etmek her zaman yanıltıcı değildir. Duygular insan yaşamının bir parçasıdır. Bir yardım çağrısı, bağış yapmayı teşvik etmek için duyguları kullanır. Bir cenaze konuşması, ölenleri onurlandırmak için duyguları kullanır. Yanılgı, duygunun mantığın yerini aldığı zaman ortaya çıkar. Soru, duygunun sonuca ne kadar ilgili olduğudur. Sonuç politika ile ilgiliyse, kanıt da politika ile ilgili olmalıdır. Bir çocuk hakkındaki hikaye ilgili olabilir. Politikanın etkisini gösterebilir. Ancak hikaye tek başına politikanın iyi olduğunu kanıtlamaz. Duygulara hitap etmek, analizi durdurduğunda yanılgı haline gelir. Güçlü bir araçtır. Tüm güçlü araçlar gibi, iyi veya kötü kullanılabilir.