Besin zincirindeki her adım, bir organizmanın enerjisini nasıl elde ettiğine göre tanımlanan bir trofik seviyeyi oluşturur. Birincil üreticiler birinci seviyeyi; otçullar ikinciyi; otçulları yiyen etçiller üçüncüyü ve bu böyle devam eder. Deniz besin zincirlerinin çok azı beş veya altı seviyeyi aşar çünkü her aktarımda enerji kaybı yaşanır.

Pratikte, birçok tür birden fazla beslenme seviyesinde beslenir, bu nedenle trofik pozisyon, kararlı izotoplar veya diyet analizi ile ölçüldüğünde genellikle kesirli bir değer alır. Trofik seviyeleri anlamak, enerji transferinin verimliliğini, balıkçılığın potansiyel verimini ve en üst düzey yırtıcıların veya temel üreticilerin ortadan kaldırılmasının sonuçlarını nicelleştirmeye yardımcı olur.

İnsan balıkçılığı genellikle önce yüksek trofik seviyeleri hedef alır, daha sonra daha büyük yırtıcıların azalmasıyla birlikte besin zincirinde aşağı doğru ilerler; bu model "besin zincirinde aşağı doğru balık avlama" olarak tanımlanır. Trofik seviyeler arasındaki dengeyi korumak, ekosistem tabanlı balıkçılık yönetiminin bir hedefidir. Trofik yapıyı içeren modeller, yönetim senaryolarını ve iklim etkilerini incelemek için kullanılır.

• Enerji kaynağına göre besin zincirindeki konum
• 1. seviyede üreticiler, ardından sırasıyla tüketiciler.
• Her aktarımda enerji azalır.
• Ekosistem ve balıkçılık analizinin merkezinde yer almaktadır.