Każdy etap łańcucha pokarmowego zajmuje poziom troficzny, zdefiniowany przez sposób, w jaki organizm pozyskuje energię. Producenci pierwotni tworzą pierwszy poziom; roślinożercy drugi; mięsożercy zjadający roślinożerców trzeci; i tak dalej. Niewiele morskich łańcuchów pokarmowych przekracza pięć lub sześć poziomów, ponieważ energia jest tracona przy każdym transferze.

W praktyce wiele gatunków żeruje na więcej niż jednym poziomie, dlatego pozycja troficzna często jest ułamkowa, gdy mierzy się ją za pomocą stabilnych izotopów lub analizy diety. Zrozumienie poziomów troficznych pomaga określić efektywność transferu energii, potencjalną wydajność łowisk oraz konsekwencje eliminacji drapieżników szczytowych lub producentów bazowych.

Połowy prowadzone przez ludzi zazwyczaj koncentrują się najpierw na wysokich poziomach troficznych, a następnie przesuwają się w dół sieci, w miarę jak słabną liczebności większych drapieżników – zjawisko to określa się mianem połowów wzdłuż sieci pokarmowej. Utrzymanie równowagi poziomów troficznych jest celem zarządzania rybołówstwem opartego na ekosystemie. Modele uwzględniające strukturę troficzną służą do analizy scenariuszy zarządzania i wpływu na klimat.

• Pozycja w łańcuchu pokarmowym na podstawie źródła energii
• Producenci na poziomie 1, następnie kolejni konsumenci
• Energia maleje przy każdym transferze
• Centralne miejsce w analizie ekosystemów i rybołówstwa