Okyanusta insan faaliyetlerinin kısıtlandığı veya yasaklandığı belirlenmiş bölgeler, deniz koruma alanları veya kısaca MPA'lar olarak bilinir. Koruma düzeyi, düzenlenmiş balıkçılığa izin verilen çok amaçlı alanlardan, avlanmanın tamamen yasaklandığı rezervlere kadar değişmektedir.

İyi yönetilen deniz koruma alanları, sınırları içindeki türlerin bolluğunu, boyutunu ve çeşitliliğini artırabilir ve yetişkin ve larvaların yayılması yoluyla bitişik balıkçılık alanlarına da fayda sağlayabilir. Yumurtlama alanları, mercan resifleri ve denizaltı dağları gibi kritik habitatları korurlar. Etkinlik, boyut, konum, koruma düzeyi ve uyumluluğa bağlıdır.

Küresel hedefler, açık denizler de dahil olmak üzere, deniz koruma alanları ağının önemli ölçüde genişletilmesini gerektirmektedir. Zorluklar arasında uzak bölgelerde uygulama, yerel toplulukların adil bir şekilde dahil edilmesi ve koruma alanlarının deniz habitatlarının tüm yelpazesini temsil etmesinin sağlanması yer almaktadır. Sonuçların gösterilmesi ve yönetimin uyarlanması için bilimsel izleme şarttır.

Haritada sadece bir çizgi olarak kalan, avlanmanın yasak olduğu bir koruma alanı çok az fayda sağlar; ancak saygı duyulan bir alan, on yıl içinde tükenmiş bir resifi dönüştürebilir.