Wyznaczone strefy oceanu, w których działalność człowieka jest ograniczona lub zabroniona, nazywane są morskimi obszarami chronionymi (MOA). Poziom ochrony waha się od obszarów wielokrotnego użytku, które zezwalają na regulowane połowy, do rezerwatów całkowicie zamkniętych, w których wydobycie jest zabronione.

Dobrze egzekwowane morskie obszary chronione mogą zwiększyć liczebność, wielkość i różnorodność gatunków w ich obrębie, a poprzez rozprzestrzenienie się osobników dorosłych i larw, mogą również przynieść korzyści sąsiednim łowiskom. Chronią one kluczowe siedliska, takie jak skupiska tarlisk, rafy koralowe i góry podwodne. Skuteczność zależy od wielkości, lokalizacji, poziomu ochrony i przestrzegania przepisów.

Globalne cele zakładają znaczną rozbudowę sieci morskich obszarów chronionych (MOP), w tym na pełnym morzu. Wyzwania obejmują egzekwowanie przepisów na obszarach oddalonych, sprawiedliwą integrację lokalnych społeczności oraz zapewnienie, że obszary chronione reprezentują pełen zakres siedlisk morskich. Monitoring naukowy jest niezbędny do wykazania rezultatów i dostosowania zarządzania.

Rezerwat, w którym połowy są zabronione i który jest tylko linią na mapie, nie przynosi większych korzyści; rezerwat, który jest szanowany, może w ciągu dekady odmienić losy wyczerpanej rafy.