Rüzgarın hareket ettirdiği yüzey tabakasının çok altında, yoğun su kütleleri okyanus havzalarında saniyede sadece birkaç santimetre hızla ilerler. Bu derin akıntılar, yoğunluk gradyanları oluşturan sıcaklık ve tuzluluk farklılıklarından güç alır. Kutup bölgelerinde oluşan soğuk, tuzlu su batar ve ekvatora doğru yayılır, böylece küresel devridaim dolaşımının alt kolunu oluşturur.

Derin akıntılar, ısıyı, karbonu, oksijeni ve besin maddelerini binlerce kilometre boyunca ve yüzyıllar süren zaman dilimlerinde taşır. Bunları doğrudan gözlemlemek zordur; çoğu bilgi su kütlesi özelliklerinden, derin demirleme noktalarından ve nötr yüzerliğe sahip şamandıraların yörüngelerinden elde edilir. Başlıca yollar arasında, kıta yamaçlarını takip eden derin batı sınır akıntıları yer alır.

Muhtemelen eriyen buzdan gelen tatlı su girişiyle bağlantılı olarak yoğun su oluşum hızındaki değişiklikler, derin akıntıların gücünü ve iklim üzerindeki etkilerini değiştirebilir. Bu yavaş ama büyük akışların izlenmesi, uzun vadeli okyanus ve iklim değişkenliğini anlamak için öncelikli bir konu olmaya devam etmektedir.

• Derin okyanusta yoğunluk kaynaklı akış
• Küresel devrilme dolaşımının bir parçası
• Isıyı, karbonu ve oksijeni taşır.
• Yavaş hareket eder ama muazzam miktarda hacim taşır.