Vurmalı çalgılar, vurulduğunda, sallandığında veya kazındığında ses çıkarır. Bu kategoriye her türlü davul, zil, ksilofon, üçgen, tef ve dünyanın dört bir yanındaki kültürlerden yüzlerce diğer çalgı dahildir.

Bazı vurmalı çalgıların belirli bir perdesi vardır; diğerleri ise belirsiz, gürültü benzeri sesler üretir. Orkestrada vurmalı çalgılar bölümü ritim, renk ve dramatik vurgular sağlar. Birçok popüler ve geleneksel toplulukta vurmalı çalgılar, temel ritmik temeli oluşturur.

Teknikler oldukça çeşitlilik gösterir. Bazı enstrümanlar farklı sertlikteki çubuklar veya tokmaklarla çalınırken, diğerleri elle çalınır. Aynı enstrüman, vurulduğu yere ve şekle bağlı olarak birçok farklı tını üretebilir. Vurmalı çalgıcılar genellikle tek bir parçada birden fazla enstrüman çalarlar; bu da hızlı geçişler ve dikkatli bir organizasyon gerektirir.

Vurmalı çalgıların çeşitliliği, onu herhangi bir topluluğun en renkli bölümlerinden biri haline getiriyor.