Bazı ifadeler, parçalarının toplamından daha farklı bir anlama gelir. Deyim, anlamı tek tek kelimelerden çıkarılamayan, sabit bir ifadedir. "Ölmek, sırrı ifşa etmek" ve "kendini iyi hissetmemek" deyimlere örnektir. Her kelimesini bilen bir öğrenci bile, bütünü anlamayabilir.

Deyimler günlük konuşma ve yazıda yaygındır. Karmaşık bir fikri kompakt ve tanıdık bir biçimde sunarak renk ve verimlilik katarlar. Geleneksel oldukları için, konuşmacıyı bir dil topluluğunun üyesi olarak da işaretlerler. Deyimleri başka bir dile kelimesi kelimesine çevirmek genellikle anlamsız veya komik sonuçlar doğurur; eşdeğer deyimler bulunmalı veya anlamı yeniden ifade edilmelidir.

Yeni deyimler ortaya çıkar ve eskileri kaybolur. Bazıları, onları akıcı bir şekilde kullanan anadili konuşanlar için bile anlaşılmaz kalır. Deyim sözlükleri tam olarak anlamlarının kompozisyonel olmamasından dolayı mevcuttur. Yazarlar için deyimler, ölçülü ve doğru kullanıldığında metni canlandırabilir; aşırı veya yanlış kullanım ise dili bayat veya kafa karıştırıcı hale getirebilir. Bir deyimi tanımak, onu doğru bir şekilde kullanmanın ilk adımıdır.