Kıyı şeritlerinin ve fosil dağılımlarının eşleşmesi bir zamanlar jeologları şaşırtmıştı. Kıtasal sürüklenme, kıtaların jeolojik zaman içinde Dünya yüzeyinde yavaşça hareket ettiği fikridir. Alfred Wegener, yirminci yüzyılın başlarında bu konuda önemli kanıtları bir araya getirdi, ancak levha tektoniği bunu sağlayana kadar bir mekanizma eksikti.

Kıtaların birbirine uyumu, karşı kıyılarda aynı kaya dizilimlerinin bulunması ve artık ayrılmış topraklarda aynı türün fosillerinin bulunması, bu kavramı destekliyordu. Glossopteris florası ve Mesosaurus kalıntıları Güney Amerika, Afrika, Antarktika ve Avustralya'da bulunuyor ve bu da bu toprakların bir zamanlar birleşik olduğunu gösteriyor.

Günümüzde bu hareket, levha tektoniğinin bir sonucu olarak anlaşılmaktadır. Kıtalar, yılda birkaç santimetre hareket eden litosferik levhalar üzerinde hareket eder. Paleomanyetik veriler ve GPS ölçümleri, devam eden bu sürüklenmeyi doğrulamaktadır. Bu teori, yüzey özelliklerini derin yer altı süreçleriyle ilişkilendirerek jeolojiyi dönüştürmüştür.

• Kıtaların zaman içinde kademeli hareketi
• Fosil, kaya ve kıyı şeridi kanıtlarıyla desteklenmektedir.
• Levha tektoniği teorisiyle açıklanmaktadır.
• Bugün de ölçülebilir oranlarda devam ediyor.