Sert levhaların altında, yavaşça deforme olan bir katman bulunur. Astenosfer, litosferin üzerinde durduğu ve hareket ettiği üst mantonun yarı akışkan kısmıdır. Buradaki sıcaklık ve basınçlar, kayaların jeolojik zaman içinde sünek akış yoluyla deforme olmasına olanak tanır.

Sismik dalgalar astenosferden geçerken yavaşlar; bu durum, astenosferin kısmen erimiş veya erimeye yakın halde olduğunun kanıtıdır. Bu katman içindeki konveksiyon, levha hareketini yönlendirmeye yardımcı olur. Üstteki litosferle olan sınır keskin değil, kademeli olup derinlik bakımından değişkenlik gösterir.

Astenosferin anlaşılması, levha tektoniği teorisinin merkezinde yer alır. Düşük viskozitesi, tektonik levhaların yatay hareketine ve buz tabakaları veya erozyon nedeniyle yüklenme veya boşalma sonrasında kabuğun izostatik olarak ayarlanmasına olanak tanır. Bu zayıf katman olmadan, sert dış kabuk şu anki gibi geri dönüşüm yapamazdı.

• Üst mantonun sünek tabakası
• Litofosferik plakaların hareket etmesine olanak tanır.
• Düşük sismik hızlarla karakterize edilir
• Manto konveksiyonu ve levha tektoniğinin anahtarı