Yaygın kaynaklı kirlilik her yerden ve belirli bir yerden gelmez. Yağmur ve kar suları tarlaları, sokakları, çimenleri ve inşaat alanlarını kaplayarak gübreleri, petrolü, böcek ilaçlarını ve tortuları toplar. Bu karışım, bir borudan veya arıtma tesisinden geçmeden akarsulara, göllere ve yer altı sularına karışır.

Bu terim, düzenleyicilerin fabrika borularını ve kanalizasyon deşarjlarını kontrol etmenin yeterli olmadığını fark etmesiyle 1970'lerde önem kazandı. Nehirler hala kirlenmiş durumdaydı. Kirlilik yaygındı ve milyonlarca küçük kaynaktan gelen akıntı ile taşınıyordu. Birçok havzada en büyük katkı tarımdan kaynaklanırken, bunu kentsel akıntı ve atmosferik birikim takip ediyordu.

Ortak kaynaklar ve çözümler

• Tarım arazilerinden elde edilen gübre ve hayvan gübresi.
• Otoparklardan ve yollardan gelen petrol ve kimyasallar.
• İnşaat ve ağaç kesim alanlarından gelen tortu.
• Banliyö mahallelerinden gelen çim kimyasalları.
• Çözümler arasında tampon şeritler, yağmur bahçeleri, örtü bitkileri ve sokak temizliği yer almaktadır.

Noktasal olmayan kaynaklı kirliliği düzenlemek zordur çünkü örnek gösterilebilecek tek bir baca yoktur. Temiz Su Yasası, noktasal kaynaklara odaklanırken, noktasal olmayan kirliliği eyalet ve yerel programlara bırakmaktadır. Gönüllü uygulamalar, maliyet paylaşım programları ve eğitim kampanyaları işin büyük bir kısmını yapmaktadır. Zorluk ölçektedir. Ne ekileceği, nereye park edileceği, ne zaman gübre verileceği gibi milyonlarca küçük karar, tüm bir bölgenin su kalitesini etkiler. Bu, herkesin katkıda bulunduğu ve herkesin çözmeye yardımcı olabileceği bir sorundur.