Halk dili, bir ülke veya bölgenin sıradan insanlarının konuştuğu dil veya lehçedir. Resmi veya edebi bir dilin aksine, bir topluluğun günlük konuşma biçimidir. Latince, Orta Çağ Avrupa'sının öğrenilmiş diliydi. Halk dili ise insanların evde konuştuğu dildi.

Halk dilinin yükselişi edebiyatta bir dönüm noktasıydı. Dante, İlahi Komedya'yı Latince değil, İtalyanca yazdı. Chaucer Orta İngilizce ile yazdı. Luther, İncil'i Almancaya çevirdi. Bu tercihler, edebiyatı ve dini, Latince öğrenmemiş insanlar için erişilebilir kıldı. Halk diliyle yazılan metinler genellikle daha doğrudan ve canlıdır. Gerçek konuşmanın ritmini yakalar. Ancak aynı zamanda yerel ve geçici de olabilir. Halk dilindeki bir kelime veya ifade, yabancılar tarafından anlaşılmayabilir. Modern kullanımda, halk dili, caz müzisyenlerinin halk dili veya internet argosu gibi bir grubun özel dilini ifade edebilir.

Tarihsel örnekler

• Dante'nin İlahi Komedisi İtalyanca
• Chaucer'ın Canterbury Masalları Orta İngilizce'de
• Luther'in İncili (Almanca)
• Mark Twain'in Amerikan yerel dilini kullanması