Başkahraman, edebi bir eserin merkez karakteridir; hedefleri, çatışmaları ve değişimleri anlatıyı en güçlü şekilde şekillendiren figürdür. Okuyucular, bu karakterin kaderini en yakından takip etmeye davet edilir.

Başkahramanın kahraman ya da sevimli olması gerekmez; anti-kahramanlar ve kusurlu ana karakterler yaygındır. Önemli olan, hikayenin bu karakterin arzuları ve engelleri etrafında şekillenmesidir. Yardımcı karakterler, antagonistler ve karşıt karakterler, önemlerini büyük ölçüde başkahramanla olan ilişkilerinden alırlar. Bazı topluluk eserlerinde odak noktası değişebilir, ancak çoğu anlatı yine de tek bir temel bilinç veya gidişat etrafında şekillenir.

Başkahramanı belirlemek, olay örgüsünün önemini ve eserin ortaya koyduğu tematik soruları netleştirmeye yardımcı olur. Bir öykünün sonu kısmen bu merkezi figürün başına gelenlere göre değerlendirilir. Başkahraman değiştiğinde, bu değişim genellikle eserin duygusal veya ahlaki ağırlığını taşır.

Hikayenin temel olarak merkezinde yer alan karakter, baş kahramandır.