Örtmece, çok sert, açık veya kırıcı kabul edilen bir kelime veya ifadenin yerine kullanılan, daha yumuşak veya dolaylı bir kelime veya ifadedir. Zor gerçeklerin etkisini yumuşatır.

“Hayatını kaybetti” ifadesi “öldü” yerine; “işten çıkarıldı” ifadesi “kovuldu” yerine; “ikincil hasar” ifadesi ise savaşta sivil ölümleri ifade etmek için kullanılır. Örtmeceler, kibar konuşmalarda, bürokratik dilde ve konuşmacıların rahatsızlıktan kaçınmak veya bir konunun duygusal yoğunluğunu yönetmek istediği her bağlamda ortaya çıkar. Nazik, koruyucu veya siyasi ve kurumsal kullanımda kasıtlı olarak belirsizleştirici olabilirler.

Zamanla bazı örtmeceler de anlamını yitirir ve yerlerine yenileri gelir; bu sürece bazen örtmece döngüsü denir. Yazarlar, yumuşatmanın ne zaman insancıl, ne zaman kaçamaklı olduğuna karar vermelidir. Doğrudan dilin kendi gücü vardır; örtmecenin yeri ise duyguları incitmemek veya sosyal rahatlığı korumaktır. Bu seçim, konuşmacının hem konuya hem de dinleyiciye karşı tutumunu gösterir.

Daha sert bir ifade yerine daha yumuşak bir ifade kullanıldığında, sonuç bir örtmecedir.