Dramatik ironi, izleyicinin bir veya daha fazla karakterin bilmediği bir şeyi bildiği durumlarda ortaya çıkar. İki farkındalık düzeyi arasındaki bu tutarsızlık gerilim, mizah veya acı duygusu yaratır.

Oedipus Rex'te izleyici, Oedipus'un gerçek soyunu ondan çok önce anlar; gerçeğe doğru attığı her kendinden emin adım, ironiyi derinleştirir. Komedide aynı yapı, karakterlerin izleyicinin bildiği gerçeklerden habersizce yaptıkları hatalar nedeniyle kahkaha üretir. Gerilim ve korku filmleri, izleyicilerin kahramanın henüz fark etmediği tehlikeyi görmelerini sağlayarak dramatik ironiyi kullanır.

Dramatik ironi, sözel ironiden (kastedilenin tam tersini söylemek) ve durumsal ironiden (beklentinin tersine çevrilmesi) farklıdır. İzleyici ve karakter arasındaki ilişkinin yapısal bir özelliğidir. Etki, bilginin dikkatli bir şekilde verilmesine bağlıdır: izleyici, kritik gerçeği doğru anda öğrenmeli ve ardından karakterlerin bu bilgi olmadan nasıl davrandığını izlemelidir.

Seyircilerin karakterlerin sahip olmadığı bir bilgiye sahip olması durumunda, dramatik ironi devreye girer.