Hemen hemen her benzinli otomobilin kaputunun altında bir tane bulunur. Kurşun-asit akü, motoru çalıştırır, farlara güç sağlar ve voltajı dengeler. 1859 yılında Gaston Planté tarafından icat edilmiştir ve yaygın olarak kullanılan en eski şarj edilebilir akü olma özelliğini korumaktadır. Kimyası basittir: sülfürik asit içinde kurşun plakalar.

Kurşun-asit bataryalar ağırdır ve düşük enerji yoğunluğuna sahiptir. Tipik bir otomobil aküsü yaklaşık 20 kilogram ağırlığındadır ve bir kilovat saatten daha az enerji depolar. Ancak ucuz, güvenilir ve marş motorunun ihtiyaç duyduğu gibi büyük bir akım patlaması sağlayabilirler. Ayrıca geniş bir sıcaklık aralığına da dayanıklıdırlar.

Kurşun-asit akülerin rolü otomobillerin ötesine genişliyor. Elektrik şirketleri yedek güç için büyük kurşun-asit akü grupları kullanıyor. Şebekeden bağımsız evler güneş enerjisi depolaması için bunlara güveniyor, ancak birçok yeni kurulumda lityum-iyon akülerin yerini alıyor. Geri dönüşüm oranları birçok ülkede %95'in üzerinde olup, bu da kurşunun çöplüklere karışmasını önlüyor.

Başlıca özellikler

• Kurşun ve sülfürik asit kimyası
• Birim başına düşük maliyet
• Yüksek ani akım
• Geri dönüştürülebilir
• Ağır ve hantal