Prawie każdy samochód benzynowy ma taki akumulator pod maską. Akumulator kwasowo-ołowiowy uruchamia silnik, zasila światła i stabilizuje napięcie. Został wynaleziony w 1859 roku przez Gastona Planté i pozostaje najstarszym powszechnie używanym akumulatorem. Zasada działania jest prosta: ołowiane płytki zanurzone w kwasie siarkowym.

Akumulatory kwasowo-ołowiowe są ciężkie i charakteryzują się niską gęstością energii. Typowy akumulator samochodowy waży około 20 kilogramów i magazynuje mniej niż kilowatogodzinę. Są jednak tanie, niezawodne i mogą dostarczyć duży impuls prądu, czyli dokładnie to, czego potrzebuje rozrusznik. Tolerują również szeroki zakres temperatur.

Ich rola wykracza poza samochody. Zakłady energetyczne wykorzystują duże akumulatory kwasowo-ołowiowe do zasilania awaryjnego. Domy niezależne od sieci wykorzystują je do magazynowania energii słonecznej, choć w wielu nowych instalacjach zastępują je akumulatory litowo-jonowe. Wskaźniki recyklingu są wysokie, przekraczając w wielu krajach 95%, co zapobiega składowaniu ołowiu na wysypiskach.

Główne cechy

• Chemia ołowiu i kwasu siarkowego
• Niski koszt jednostkowy
• Wysoki prąd udarowy
• Nadaje się do recyklingu
• Ciężki i nieporęczny