Hükümetlerin paraya ihtiyacı vardır. Bunu da gelir, mülk, satış ve diğer faaliyetler üzerinden zorunlu vergi tahsilatı yoluyla toplarlar. Vergiler yolları, okulları, hastaneleri, savunmayı ve sosyal programları finanse eder. Ayrıca davranışları da şekillendirirler. Sigara vergisi sigara içmeyi caydırır. Hayır kurumlarına yapılan bağışlar için vergi indirimi bağışları teşvik eder. Vergilendirme hem bir finansman mekanizması hem de bir politika aracıdır.

Vergi sistemleri büyük ölçüde farklılık gösterir. Bazı ülkeler gelir vergilerine büyük ölçüde güvenir. Diğerleri ise üretimin her aşamasında alınan katma değer vergilerine dayanır. Amerika Birleşik Devletleri, ulusal bir KDV sistemine sahip olmamasıyla gelişmiş ülkeler arasında sıra dışıdır. Emlak vergileri yerel okulları ve hizmetleri finanse eder. Bordro vergileri emeklilik ve sağlık programlarını finanse eder. Her türün teşvikler ve dağıtım üzerinde farklı etkileri vardır.

Ekonomistler, vergilendirmenin ne kadarının optimal olduğu konusunda tartışıyorlar. Yüksek vergiler cömert kamu hizmetlerini finanse eder ancak çalışma ve yatırımı caydırabilir. Düşük vergiler daha fazla paranın özel ellerde kalmasını sağlar ancak kamu mallarını yetersiz bırakabilir. Bu bir denge meselesidir, ancak vergilerin çalışma isteğini ne kadar caydırdığına dair kanıtlar çelişkilidir. Açık olan şey, vergilerin tarafsız olmadığıdır. Davranışı değiştirirler, bazen yasa koyucuların amaçladığı şekilde, bazen de amaçlamadığı şekilde.

Vergi türleri

• Gelir vergisi
• Kurumlar vergisi
• Satış vergisi ve KDV
• Emlak vergisi
• Bordro vergisi