Hükümetler çiftçilere mısır yetiştirmeleri için ödeme yapar. Güneş panellerinin maliyetinin bir kısmını karşılarlar. Hastanelere sigortasız hastaları tedavi etmeleri için geri ödeme yaparlar. Bu ödemeler, maliyetleri düşürmek veya faaliyeti teşvik etmek için hükümetten üreticilere veya tüketicilere yapılan sübvansiyonlardır. Bunlar, ekonomik politikanın en yaygın araçlarından biri ve aynı zamanda en tartışmalı olanlarından biridir.

Piyasalarda değerli bir şeyin arzının yetersiz olduğu durumlarda sübvansiyonlar haklı gerekçelere dayanır. Yenilenebilir enerji bunun klasik bir örneğidir. Güneş ve rüzgar enerjisi kirliliği azaltır, ancak faydaları toplumun geneline yayılır. Sübvansiyon olmadan, özel firmalar toplumsal olarak en uygun olandan daha az yatırım yapacaktır. Sübvansiyonlar ayrıca çiftçiler için fiyatları istikrara kavuşturarak, kötü hasat dönemlerinde gıdanın uygun fiyatlı kalmasını sağlayabilir. Ve yeni kurulan endüstrileri küresel olarak rekabet edebilecek duruma gelene kadar koruyabilirler.

Ancak sübvansiyonların karanlık bir yüzü de var. Piyasaları bozarak aşırı üretime ve israfa teşvik ediyorlar. Bir kez yerleştirildikten sonra kaldırılması zor, çünkü yararlanıcılar siyasi olarak örgütleniyorlar. İyi bağlantıları olan firmaları zenginleştiren bir tür kurumsal refah haline gelebiliyorlar. Dünya Ticaret Örgütü, sınırlı bir başarıyla da olsa tarımsal sübvansiyonları sınırlamaya çalışıyor. Her hükümet onlardan nefret ettiğini iddia ediyor, ancak her hükümet onlara ödeme yapıyor.

Sübvansiyon örnekleri

• Tarım fiyatlarını destekler
• Yenilenebilir enerji vergi indirimleri
• Konut sübvansiyonları ve kira yardımı
• Öğrenci kredisi sübvansiyonları
• İhracat sübvansiyonları