Sokak lambası, yoldan geçen herkes için yolu aydınlatır. Bir kişinin kullanımı, diğerlerinin kullanabileceği ışığı azaltmaz. Ve hiç kimse onun ışığından kolayca dışlanamaz. Bu iki özellik, rekabet edilemezlik ve dışlanamazlık, kamu yararını tanımlar. Ulusal savunma, temiz hava, temel araştırma ve deniz fenerleri bunun standart örnekleridir.

Piyasalar, bedavacılık sorunu nedeniyle kamu mallarını yetersiz miktarda sağlar. Herkes ödeme yapmadan faydalanabiliyorsa, maliyeti karşılamak için gönüllü olanların sayısı azdır. Sonuç olarak, mal yetersiz miktarda üretilir veya hiç üretilmez. Hükümetler, vergilendirme yoluyla bu malları finanse ederek, ödemeyi zorunlu hale getirerek kolektif eylem sorununu çözer.

Hükümetin sağladığı her şey saf bir kamu malı değildir. Eğitim genellikle böyle tanımlanır, ancak en azından prensipte dışlanabilir. Trafik sıkışıklığı olduğunda yollar rekabetçi hale gelir. Bunlara bazen saf olmayan kamu malları veya kulüp malları denir. Bu ayrım politika açısından önemlidir. Saf bir kamu malı kamu finansmanı gerektirir. Bir kulüp malı ise geçiş ücretleri veya kullanıcı ücretleriyle finanse edilebilir. Kategoriyi doğru belirlemek, kimin ne kadar ödeyeceğini belirlemeye yardımcı olur.

Kamu yararına örnekler

• Ulusal savunma
• Temiz hava ve su
• Temel bilimsel araştırma
• halka açık havai fişek gösterileri
• Deniz fenerleri