Enflasyon yükseldiğinde merkez bankaları faiz oranlarını artırır. Resesyon tehlikesi baş gösterdiğinde ise düşürürler. Bu kararlar, merkez bankasının para arzını ve kredi maliyetini kontrol etmek için aldığı önlemler bütünü olan para politikasıdır. Amaç genellikle enflasyonu düşük ve istikrarlı tutarken istihdamı ve büyümeyi desteklemektir. Doğru dengeyi sağlamak ise zor olan kısımdır.

Yıllar içinde bu araçlar genişledi. Geleneksel olarak, merkez bankaları para arzını ayarlamak için devlet tahvilleri alıp satardı; bu sürece açık piyasa işlemleri denirdi. Ayrıca ticari bankalar için zorunlu karşılık oranlarını ve bankaların doğrudan borçlandığı iskonto oranını belirlerlerdi. 2008'den beri birçok merkez bankası, faiz oranları sıfıra ulaştığında finansal sisteme para pompalamak için büyük miktarda varlık satın alarak niceliksel gevşeme yöntemini kullanmaktadır.

Para politikası gecikmeli olarak işler. Bugün yapılan bir faiz indirimi, harcamaları aylarca etkilemeyebilir. Bu da zamanlamayı zorlaştırır. Merkez bankaları tahminlere göre hareket etmek zorundadır ve tahminler genellikle yanlıştır. Federal Rezerv, hem 2008 krizi öncesinde çok yavaş hareket ettiği hem de 1930'larda çok erken sıkılaştırma yaparak Büyük Buhran'ı kötüleştirdiği için eleştirilmiştir.

Parasal araçlar

• Açık piyasa işlemleri
• Rezerv gereksinimleri
• İndirim oranı
• Niceliksel gevşeme
• İleriye dönük yönlendirme