Bir volkan patladıktan ve lav soğuduktan sonra, zemin çıplak kaya haline gelir. Orada hiçbir şey yaşamaz. Sonra likenler gelir. Kayaları toprağa dönüştürürler ve ardından yosunlar gelir. Sonunda otlar, çalılar ve ağaçlar yerleşir. Çorak bir ortamı kolonize eden ilk organizmalar öncü türlerdir. Dayanıklıdırlar. Zorlu koşullara, düşük besin maddelerine ve tam güneşe tolerans gösterirler. Likenler, yosunlar ve bazı otlar yaygın öncü türlerdir. Orman yangınından sonra çıkan ateş otu ve yeni bir kumsalda yetişen kumul otları da öyledir.

Öncü türler, diğer türlerin onları takip etmesini kolaylaştıracak şekilde çevreyi değiştirir. Likenler kayaları çözen asitler salgılar. Yosunlar nemi tutar ve organik maddeyi hapseder. Otlar kökleriyle toprak oluşturur. Bu değişiklikler, bir sonraki tür dalgası için zemin hazırlar. Bu süreç, cansız arazide başladığında birincil ardıllık, yangın veya sel gibi bir bozulmadan sonra zaten var olan toprakta başladığında ise ikincil ardıllık olarak adlandırılır.

Yaygın öncü türler

• Çıplak kayalar üzerindeki likenler.
• Nemli yüzeylerdeki yosunlar.
• Orman yangınlarından sonra çıkan ateş çiçeği.
• Kıyı kumlarında yetişen kumul otları.

Öncü türler kalıcı değildir. Daha uzun bir öykünün ilk bölümüdürler. Çevre değiştikçe, genellikle yeni koşullarda daha iyi rekabet eden türler tarafından yerlerine geçilirler.