Besin zinciri, bir ekosistemdeki tek bir enerji yolunu izler. Çekirge otu yer. Çekirgeyi kurbağa yer. Kurbağayı yılan yer. Yılanı şahin yer. Her halka bir trofik seviyedir. Zincir, kimin kimi yediğini gösterir ve genellikle üç ila beş halkadan oluşur. Daha uzun zincirler nadirdir çünkü her aktarımda enerji kaybı olur.

Besin zincirleri basit modellerdir. Gerçek ekosistemler daha karmaşıktır. Çoğu organizma birden fazla şey yer ve birden fazla avcı tarafından avlanır. Bir şahin yılan, tavşan ve kuş yiyebilir. Bir yılan kurbağa, fare ve böcek yiyebilir. Tüm bu bağlantıları haritalandırdığınızda, bir besin ağı elde edersiniz. Besin zincirleri, öğretim ve belirli kirleticilerin izlenmesi için faydalıdır. Örneğin, cıva, zincirde yukarı doğru hareket ederken yoğunlaşır ve ton balığı ve kılıç balığı gibi en üst düzey avcılarda tehlikeli seviyelere ulaşır.

Beslenme seviyeleri

• Üreticiler: bitkiler ve algler.
• Başlıca tüketiciler: otçullar.
• İkincil tüketiciler: otçulları yiyen etçiller.
• Üçüncül tüketiciler: diğer etçilleri yiyen etçiller.

Besin zincirleri sabit değildir. Bir halkayı çıkarırsanız zincir yeniden düzenlenir. İstilacı bir tür eklerseniz zincir çökebilir. Basitlik faydalıdır. Gerçeklik ise daha karmaşıktır.