Bazı türler her yerde yaşar. Diğerleri ise sadece bir yerde yaşar ve başka hiçbir yerde bulunmaz. Bunlar, doğal olarak yalnızca belirli bir bölgede bulunan endemik türlerdir. Bölge, bir kıta gibi büyük veya tek bir dağ zirvesi veya mağara gibi küçük olabilir. Endemizm, adalar, izole göller ve popülasyonların farklı formlara evrimleşecek kadar uzun süre ayrı kaldığı dağ zirvelerinde yaygındır. Madagaskar bunun klasik bir örneğidir. Yaban hayatının yaklaşık %90'ı, tüm lemurlar ve orkidelerin çoğu da dahil olmak üzere, Dünya'nın başka hiçbir yerinde bulunmaz.

Endemik türler genellikle savunmasızdır. Sınırlı yaşam alanları, kasırga, yangın veya istilacı bir yırtıcı gibi tek bir tehdidin onları yok edebileceği anlamına gelir. Ada türleri, anakaradaki birçok yırtıcı olmadan evrimleşmiştir ve genellikle savunma mekanizmalarından yoksundur. Mauritius'a özgü uçamayan bir kuş olan dodo, insanların gelişinden sonraki bir yüzyıl içinde yok oldu. Yaşam alanı kaybı, iklim değişikliği ve istilacı türler bugün de endemik türleri tehdit etmeye devam ediyor. Onları korumak genellikle yaşadıkları belirli yeri korumak anlamına gelir; bu da korumayı küresel olduğu kadar yerel bir mesele haline getirir.

Endemizmin yüksek olduğu yerlerde

• Adalar: Madagaskar, Hawaii, Galápagos.
• Antik göller: Baykal Gölü, Malavi Gölü.
• Dağ zirveleri: Kayalık ve And Dağları'ndaki gökyüzü adaları.
• Mağaralar ve ıssız kaynaklar.

Endemik türler yeri doldurulamaz. Bir kere yok olduklarında, sadece yerel olarak değil, her yerde yok olurlar.