Kaynatma, bir sıvıyı kabarcıklar oluşana ve yiyecekleri pişirene kadar ısıtır. Sıvı, deniz seviyesinde 100 derece Celsius'a ulaşır. Kabarcıklar tencerenin dibinden yükselir ve yüzeyde patlar. Yiyecekler sıcak sıvının içinde kalır ve pişer. Makarna, pirinç, yumurta ve sebzeler genellikle kaynatılarak pişirilir. Yöntem basittir. Zamanlama önemlidir. Kaynatma her zaman şiddetli bir kaynama anlamına gelmez. Hafif bir kısık ateş genellikle daha iyidir. Şiddetli bir kaynama hassas yiyecekleri bozabilir. Kısık ateş ise yiyecekleri eşit şekilde pişirir.

Kaynatmanın birçok kullanım alanı vardır. Makarna ve patates gibi nişastalı yiyecekleri pişirir. Sebzelerin dokusunu sabitler, ancak haşlama daha nazik bir yöntemdir. Yumurtaları sertleştirir ve fasulyeleri yumuşatır. Suyu sterilize eder. Soslardaki sıvıları azaltır. Et suyundaki kemik ve sebzelerden lezzet çıkarır. Her uygulamanın kendine özgü sıcaklığı ve süresi vardır. Tencere ve ocak araçlardır. Aşçı gözlemcidir. Kabarcıklar sinyaldir.

Kaynama, rakımdan etkilenir. Yüksek rakımlarda kaynama noktası düşer. Su daha düşük bir sıcaklıkta kaynar, bu nedenle yemeklerin pişmesi daha uzun sürer. Bu yüzden yüksek rakımlı yemek tariflerinde süre ve sıvı miktarı ayarlanır. Tuz, kaynama noktasını biraz yükseltir, ancak çoğu yemek için önemli bir fark yaratmaz. Suyu tuzlamanın asıl nedeni lezzettir. Tuz, yemek pişerken ona lezzet katar. Kaynatma basit bir yöntemdir. Aynı zamanda temel bir yöntemdir. Birçok insanın öğrendiği ilk pişirme tekniğidir. En sık kullandıkları tekniktir. Asla başarısız olmayan tekniktir.