Betonun büyük kısmı agregadan oluşur. Kum, çakıl ve kırılmış taş, hacminin %60 ila %80'ini oluşturur. Çimento hamuru yapıştırıcıdır. Agrega ise gövdedir. Betona mukavemetini, hacmini ve boyutsal stabilitesini verir. Agrega olmadan, çimento hamuru büzülür ve çatlar. Agrega ile beton, dayanıklı bir yapı malzemesi haline gelir. Aynı prensip mutfakta da geçerlidir, ancak bu terim orada nadiren kullanılır. Brownie'deki fındıklar, çörekteki kuru üzümler ve kurabiyedeki çikolata parçaları, hamur matrisinde asılı duran bir tür agregadır.

Agregalar boyutlarına göre sınıflandırılır. İnce agrega, yaklaşık 5 milimetrenin altında parçacıklara sahip kumdur. Kaba agrega ise 5 ila 40 milimetre veya daha büyük boyutlarda çakıl veya kırılmış taştır. Parçacık boyutlarının dağılımı anlamına gelen tane boyutu dağılımı, işlenebilirliği ve mukavemeti etkiler. İyi derecelendirilmiş bir karışım, daha büyük parçacıklar arasındaki boşlukları dolduran parçacıklara sahiptir ve bu da ihtiyaç duyulan çimento macunu miktarını azaltır.

Agrega türü de önemlidir. Beton yapımında kireç taşı, granit ve nehir çakılı yaygın olarak kullanılır. Pişirmede ise, eklenen malzemelerin seçimi, nihai ürünün dokusunu ve lezzetini şekillendirir. Doğranmış fındıklar çıtırlık katar. Kuru meyveler çiğneme hissi verir. Çikolata parçaları eriyerek boşluklar oluşturur. Her biri kendi başına bir agrega olup, hamur veya karışım matrisinde asılı kalır. Benzetme gevşek olsa da, yapısal mantık benzerdir: matris bağlar ve agrega karakter kazandırır.