Beton składa się głównie z kruszywa. Piasek, żwir i tłuczeń kamienny stanowią od 60 do 80 procent jego objętości. Pasta cementowa jest spoiwem. Kruszywo jest budulcem. Nadaje betonowi wytrzymałość, objętość i stabilność wymiarową. Bez kruszywa pasta cementowa kurczyłaby się i pękała. Dzięki niemu beton staje się trwałym materiałem konstrukcyjnym. Ta sama zasada obowiązuje w kuchni, choć termin ten jest tam rzadko używany. Orzechy w brownie, rodzynki w bułce i kawałki czekolady w ciastku to swego rodzaju kruszywa zawieszone w matrycy ciasta.

Kruszywa klasyfikuje się według wielkości. Kruszywo drobne to piasek o wielkości cząstek poniżej około 5 milimetrów. Kruszywo grube to żwir lub tłuczeń kamienny o wielkości cząstek od 5 do 40 milimetrów lub większej. Uziarnienie, czyli rozkład wielkości cząstek, wpływa na urabialność i wytrzymałość. Dobrze uziarniona mieszanka zawiera cząstki, które wypełniają puste przestrzenie między większymi, zmniejszając tym samym zapotrzebowanie na zaczyn cementowy.

Rodzaj kruszywa również ma znaczenie. Wapień, granit i żwir rzeczny są powszechnie używane w betonie. Podczas wypieku wybór inkluzji kształtuje teksturę i smak produktu końcowego. Posiekane orzechy dodają chrupkości. Suszone owoce dodają ciągliwości. Kawałki czekolady rozpływają się w kieszonkach. Każdy z nich jest kruszywem samym w sobie, zawieszonym w matrycy ciasta lub ciasta. Analogia jest luźna, ale logika strukturalna jest podobna: matryca spaja, a kruszywo nadaje charakter.