Perçinleme, metal levhaları perçin adı verilen kalıcı metal pimlerle birleştirme işlemidir. Perçin, başlığı olan silindirik bir şafttır. Levhalardaki deliklerden geçirilir. Daha sonra kuyruk kısmı deforme edilerek veya bükülerek ikinci bir başlık oluşturulur. Perçin, levhaları birbirine kenetler. Perçin, tahrip edilmeden çıkarılamaz. Perçinleme, 19. ve 20. yüzyıllarda çeliği birleştirmenin standart yöntemiydi. Gemiler, köprüler ve gökdelenler inşa etmek için kullanıldı. Büyük ölçüde kaynak ve cıvatalama ile değiştirildi. Ancak hala uçaklarda ve bazı yapısal uygulamalarda kullanılmaktadır.

Perçinleme, uzmanlık gerektiren bir iştir. Perçin ustası perçini ısıtır, yerleştirir ve ucunu pnömatik çekiçle çakar. İş gürültülü, sıcak ve fiziksel olarak yorucudur. Perçin doğru boyutta ve doğru malzemeden olmalıdır. Delikler hizalı ve doğru çapta olmalıdır. Perçin deliği tamamen doldurmalıdır. Gevşek bir perçin arızaya neden olabilir. Çatlak bir perçin yayılabilir. Perçinlemenin kalitesi, bağlantının sağlamlığını belirler. Uçaklarda perçinleme hala birincil yöntemdir. Alüminyum kolayca kaynaklanamadığı için alüminyum perçinler kullanılır. Perçinler ultrason ve röntgen ile incelenir.

Perçinlemenin avantajları vardır. Güçlü, güvenilir ve kalıcıdır. Elektrik gerektirmez. Sahada yapılabilir. Farklı metalleri birleştirebilir. Kaynak kadar plakaları deforme etmez. Dezavantajları da vardır. Emek yoğundur. Bağlantının her iki tarafına da erişim gerektirir. Kolayca sökülemez. Perçin delikleri plakaları zayıflatır. Perçinler ağırlık ekler. Perçinleme geleneksel bir tekniktir. Hala geçerliliğini koruyor. Her şeyin kaynaklanması gerekmediğini hatırlatıyor.