Seslendirme, görünmeyen bir karakter veya anlatıcı tarafından yapılan anlatımdır. Ses, görüntüler üzerinde duyulur ve olaylara yorum yapar, açıklama sağlar veya iç düşünceleri ortaya koyar. Seslendirme, bir dedektifin bir vakayı anlatması gibi hikayedeki bir karakter olabilir. Morgan Freeman'ın "Şaban Kurtuluşu" filmindeki gibi her şeyi bilen bir anlatıcı olabilir. Terrence Malick'in fısıltılı anlatımı gibi yönetmenin sesi de olabilir. Seslendirme çok yönlü bir araçtır. Bilgi verebilir. İroni yaratabilir. Karakteri ortaya çıkarabilir.

Seslendirme, genellikle kara film türünde kullanılır. Sert mizaçlı dedektif hikâyeyi anlatır, olay örgüsünü açıklar ve alaycılığını ortaya koyar. Belgesellerde, anlatıcının görüntüleri açıkladığı yerlerde kullanılır. Komedilerde, anlatıcının absürtlüğe yorum yaptığı yerlerde kullanılır. Dramalarda, anlatıcının bir karakterin iç dünyasını ortaya koyduğu yerlerde kullanılır. Seslendirme her zaman gerekli değildir. Bazı film yapımcıları, anlatmak yerine göstermeyi tercih ederek bundan kaçınırlar. Ancak iyi kullanıldığında güçlü olabilir. Samimiyet yaratabilir. Mesafe yaratabilir. Anlam yaratabilir.

Seslendirme, genellikle bir ses stüdyosunda, post-prodüksiyon aşamasında kaydedilir. Oyuncu filmi izler ve anlatımı kaydeder. Yönetmen performansı yönlendirir. Ses tasarımcısı sesi müzik ve efektlerle birleştirir. Seslendirme, iş birliğine dayalı bir çalışmadır. Filmin sesidir. Anlatıcının varlığıdır. İzleyicinin rehberidir. Seslendirme bir araçtır. Filmin kendisi değildir. Ama filmin vicdanı olabilir.