Η αφήγηση μέσω φωνής είναι μια αφήγηση που εκφωνείται από έναν αόρατο χαρακτήρα ή αφηγητή. Η φωνή ακούγεται πάνω από τις εικόνες, σχολιάζοντας τη δράση, παρέχοντας εξηγήσεις ή αποκαλύπτοντας εσωτερικές σκέψεις. Η αφήγηση μέσω φωνής μπορεί να είναι ένας χαρακτήρας στην ιστορία, όπως ένας ντετέκτιβ που αφηγείται μια υπόθεση. Μπορεί να είναι ένας παντογνώστης αφηγητής, όπως ο Μόργκαν Φρίμαν στην ταινία The Shawshank Redemption. Μπορεί να είναι η φωνή του σκηνοθέτη, όπως η ψιθυριστή αφήγηση του Τέρενς Μάλικ. Η αφήγηση μέσω φωνής είναι ένα ευέλικτο εργαλείο. Μπορεί να παρέχει πληροφορίες. Μπορεί να δημιουργήσει ειρωνεία. Μπορεί να αποκαλύψει χαρακτήρα.

Η αφήγηση χρησιμοποιείται συχνά στο φιλμ νουάρ. Ο σκληροτράχηλος ντετέκτιβ αφηγείται την ιστορία, εξηγώντας την πλοκή και αποκαλύπτοντας τον κυνισμό του. Χρησιμοποιείται σε ντοκιμαντέρ, όπου ο αφηγητής εξηγεί τις εικόνες. Χρησιμοποιείται σε κωμωδίες, όπου ο αφηγητής σχολιάζει τον παραλογισμό. Χρησιμοποιείται σε δράματα, όπου ο αφηγητής αποκαλύπτει την εσωτερική ζωή ενός χαρακτήρα. Η αφήγηση δεν είναι πάντα απαραίτητη. Μερικοί κινηματογραφιστές την αποφεύγουν, προτιμώντας να δείχνουν παρά να διηγούνται. Αλλά όταν χρησιμοποιείται σωστά, μπορεί να είναι ισχυρή. Μπορεί να δημιουργήσει οικειότητα. Μπορεί να δημιουργήσει απόσταση. Μπορεί να δημιουργήσει νόημα.

Η ηχογράφηση γίνεται στο στάδιο της μετα-παραγωγής, συνήθως σε ένα στούντιο ήχου. Ο ηθοποιός παρακολουθεί την ταινία και ηχογραφεί την αφήγηση. Ο σκηνοθέτης καθοδηγεί την ερμηνεία. Ο σχεδιαστής ήχου αναμειγνύει τη φωνή με τη μουσική και τα εφέ. Η ηχογράφηση είναι μια συλλογική προσπάθεια. Είναι η φωνή της ταινίας. Είναι η παρουσία του αφηγητή. Είναι ο οδηγός του κοινού. Η ηχογράφηση είναι ένα εργαλείο. Δεν είναι η ταινία. Αλλά μπορεί να είναι η συνείδηση ​​της ταινίας.