Ekmek, pirinç, makarna, meyve ve sofra şekeri. Bunlar vücudun birincil enerji kaynağı olan karbonhidratlardır. İsimleri karbon, hidrojen ve oksijen oranından gelir: Cn(H2O)n. Basit şekerlerin birbirine bağlanmasıyla oluşurlar. Monosakkaritler, glikoz ve fruktoz gibi tek şekerlerdir. Disakkaritler, sükroz (sofra şekeri) ve laktoz (süt şekeri) gibi iki şekerden oluşur. Polisakkaritler ise nişasta, glikojen ve selüloz gibi uzun zincirlerdir.

Karbonhidratların birçok işlevi vardır. Glikoz, hücrelerin enerji için yaktığı yakıttır. Glikojen, karaciğer ve kaslarda glikozun depolanma şeklidir. Selüloz, bitki hücre duvarlarının yapısal bir bileşenidir. Ayrıca insan sindirim sisteminden sindirilmeden geçen ve bağırsak sağlığını destekleyen bir lif türüdür. Böcek dış iskeletlerinde ve mantar hücre duvarlarında bulunan kitin, başka bir yapısal polisakkarittir.

Karbonhidratlar basit veya kompleks olarak sınıflandırılır. Basit karbonhidratlar, hızla sindirilen ve kan şekerini hızla yükselten şekerlerdir. Kompleks karbonhidratlar ise daha yavaş sindirilen ve sürekli enerji sağlayan nişasta ve liflerdir. Glisemik indeks, bir besinin kan şekerini ne kadar hızlı yükselttiğini ölçer. Düşük glisemik indeksli besinler genellikle daha sağlıklıdır.

Karbonhidratlar düşman değil, aksine hayati öneme sahiptir. Beyin glikozla çalışır. Kaslar yoğun egzersiz için glikojene ihtiyaç duyar. Lif, sindirimi ve kalp sağlığını destekler. Karbonhidratların kategorisinden ziyade kalitesi ve miktarı önemlidir. Tam tahıllar, meyveler ve sebzeler, rafine şekerler ve beyaz undan daha iyi seçeneklerdir.