Brood, rijst, pasta, fruit en tafelsuiker. Dit zijn koolhydraten, de belangrijkste energiebron van het lichaam. De naam komt van de verhouding tussen koolstof, waterstof en zuurstof: Cn(H2O)n. Ze zijn opgebouwd uit enkelvoudige suikers die aan elkaar gekoppeld zijn. Monosacchariden zijn suikers die uit één molecuul bestaan, zoals glucose en fructose. Disacchariden bestaan ​​uit twee suikers, zoals sucrose (tafelsuiker) en lactose (melksuiker). Polysacchariden zijn lange ketens, zoals zetmeel, glycogeen en cellulose.

Koolhydraten vervullen vele functies. Glucose is de brandstof die cellen verbranden voor energie. Glycogeen is de opslagvorm van glucose in de lever en spieren. Cellulose is een structureel bestanddeel van plantencelwanden. Het is ook een vezel die onverteerd door het menselijke spijsverteringsstelsel gaat en zo de darmgezondheid bevordert. Chitine, dat voorkomt in insectenexoskeletten en schimmelcelwanden, is een ander structureel polysaccharide.

Koolhydraten worden ingedeeld in enkelvoudige en complexe koolhydraten. Enkelvoudige koolhydraten zijn suikers, die snel worden verteerd en de bloedsuikerspiegel snel doen stijgen. Complexe koolhydraten zijn zetmeel en vezels, die langzamer worden verteerd en zorgen voor langdurige energie. De glycemische index meet hoe snel een voedingsmiddel de bloedsuikerspiegel verhoogt. Voedingsmiddelen met een lage glycemische index zijn over het algemeen gezonder.

Koolhydraten zijn niet de vijand. Ze zijn essentieel. De hersenen functioneren op glucose. Spieren hebben glycogeen nodig voor intensieve lichaamsbeweging. Vezels bevorderen de spijsvertering en de gezondheid van het hart. De kwaliteit en kwantiteit van koolhydraten zijn belangrijker dan de categorie. Volkorenproducten, fruit en groenten zijn betere keuzes dan geraffineerde suikers en witte bloem.