Çarpışma testleri, bir aracın güvenliğini değerlendirmek için kullanılan kontrollü çarpışmalardır. Bunlar, dünya çapında devlet kurumları ve bağımsız kuruluşlar tarafından yürütülmektedir. Amerika Birleşik Devletleri'nde, Ulusal Karayolu Trafik Güvenliği İdaresi (NHTSA), araçları önden, yandan ve devrilme koruması açısından puanlayan Yeni Araç Değerlendirme Programı'nı (NCAP) yürütmektedir. Sigorta Enstitüsü Karayolu Güvenliği (IIHS) ise, özellikle zorlu olan küçük örtüşmeli ön çarpışma testi de dahil olmak üzere kendi testlerini yürütmektedir.

Çarpışma testinde, baş, boyun, göğüs ve bacaklara etki eden kuvvetleri ölçen özel donanımlı mankenler kullanılır. Yüksek hızlı kameralar, saniyede binlerce kare hızında çarpışma anını kaydeder. Mühendisler, yapının deformasyonunu, hava yastığı açılma zamanlamasını ve mankenlerin hareketini analiz eder. Sonuçlar puanlanır ve yayınlanır; tüketiciler de bu sonuçları araçları karşılaştırmak için kullanır.

Bu testler otomobilleri değiştirdi. 1990'larda birçok aracın yan darbe koruması yetersizdi. Şimdi ise yan hava yastıkları ve daha güçlü yapılar standart hale geldi. 2012'de uygulamaya konulan küçük örtüşme testi, birçok aracın zayıf yönlerini ortaya çıkardı ve yeniden tasarımlara yol açtı. Otomobil üreticileri, test sonuçlarına göre mühendislik çalışmaları yapıyor çünkü bu sonuçlar satışları etkiliyor.

Çarpışma testleri mükemmel değildir. Her olası kazayı değil, belirli çarpışma türlerini simüle ederler. Gerçek dünyadaki çarpışmalar farklı hızlar, açılar ve araç boyutları içerir. Ancak bu testler binlerce hayat kurtardı ve çıtayı yükseltmeye devam ediyor.