Testy zderzeniowe to kontrolowane kolizje służące do oceny bezpieczeństwa pojazdu. Przeprowadzają je agencje rządowe i niezależne organizacje na całym świecie. W Stanach Zjednoczonych, Narodowa Administracja Bezpieczeństwa Ruchu Drogowego (NHTSA) prowadzi program oceny nowych samochodów (New Car Assessment Program), który ocenia pojazdy pod kątem ochrony przed uderzeniami czołowymi, bocznymi i dachowaniem. Instytut Ubezpieczeń Bezpieczeństwa Drogowego (IHIS) przeprowadza własne testy, w tym test z małym nałożeniem na czoło, który jest szczególnie wymagający.

Test zderzeniowy wykorzystuje manekiny wyposażone w instrumenty pomiarowe, które mierzą siły działające na głowę, szyję, klatkę piersiową i nogi. Kamery szybkoobrotowe rejestrują uderzenie z prędkością tysięcy klatek na sekundę. Inżynierowie analizują odkształcenie konstrukcji, moment wyzwolenia poduszek powietrznych oraz ruch manekinów. Wyniki są oceniane i publikowane, a użytkownicy wykorzystują je do porównywania pojazdów.

Testy zmieniły samochody. W latach 90. wiele pojazdów miało słabą ochronę przed uderzeniami bocznymi. Teraz boczne poduszki powietrzne i mocniejsze konstrukcje są standardem. Test małego nakładu, wprowadzony w 2012 roku, ujawnił słabe punkty wielu pojazdów i doprowadził do zmian konstrukcyjnych. Producenci samochodów projektują je, ponieważ oceny wpływają na sprzedaż.

Testy zderzeniowe nie są idealne. Symulują konkretne typy zderzeń, a nie każdy możliwy wypadek. W rzeczywistych zderzeniach występują różne prędkości, kąty i rozmiary pojazdów. Jednak testy uratowały tysiące istnień ludzkich i wciąż podnoszą poprzeczkę.