Geçim ekonomisi, üretimin esas olarak grubun kendi ihtiyaçları için yapıldığı bir ekonomidir. İnsanlar yiyeceklerini yetiştirir, avlar veya toplar ve kullanacaklarını üretirler. Az miktarda fazlalık ve kâr amaçlı ticaret vardır. Bu yoksulluk anlamına gelmez. Birçok geçim ekonomisi yeterli beslenme ve makul miktarda boş zaman sağlar. Eksik olan şey birikimdir. Satılacak bir pazar olmadığı ve grubun tüketebileceğinden fazlasını depolamak için bir neden olmadığı için servet birikmez.

Geçimlik ekonomiler birçok biçim alır: avcı-toplayıcılık, hayvancılık, bahçecilik ve küçük ölçekli tarım. Çoğu stratejiyi birleştirir. Bir aile ürün yetiştirebilir, birkaç hayvan besleyebilir ve ara sıra avlanabilir. Ortak nokta, üretimin değişime değil, kullanıma yönelik olmasıdır. Fazlalık ortaya çıktığında, genellikle satılmak yerine dağıtılır veya ziyafetlerde tüketilir. Piyasalar ve devletler devreye girdiğinde bu durum değişir. Yollar, vergiler ve nakit ürünler, geçimlik üreticileri genellikle olumsuz koşullar altında daha geniş ekonomilere dahil eder.

Ortak özellikler

• Doğrudan kullanım için üretilmiştir, satış için değil.
• Sınırlı stok fazlası ve depolama alanı.
• Riski azaltmaya yönelik çeşitli stratejiler.
• Kaynakların yeniden dağıtımını sağlayan normların paylaşımı.

Geçimlik ekonomiler, başarısız piyasa ekonomileri değildir. Bunlar, belirli ortamlara ve sosyal koşullara yönelik rasyonel uyarlamalardır.