Göçebelik, kalıcı yerleşimden ziyade sürekli hareket üzerine kurulu bir yaşam biçimidir. Göçebeler rastgele dolaşmazlar. Rotaları kaynaklara, mevsimlere ve sosyal yükümlülüklere bağlıdır. Çoban göçebeler sürülerini otlaklar arasında hareket ettirirler. Avcı-toplayıcı göçebeler av ve bitki döngülerini takip ederler. Gezgin tüccarlar malları pazarlar arasında taşırlar. Her bir model, arazi, hava durumu ve yol boyunca karşılaşılan insanlar hakkında derin bir bilgi gerektirir.

Göçebe toplumlar genellikle az eşyaya sahiptir. Çadırlar, eyerler ve pişirme kapları taşınabilir olacak şekilde tasarlanmıştır. Sosyal örgütlenme esnek olma eğilimindedir; koşullar değiştikçe gruplar bölünür ve yeniden birleşir. Göçebeler sık ​​sık yerleşik topluluklarla etkileşime girer, hayvan ürünlerini tahıl, alet ve çay karşılığında takas ederler. Bu ilişkiler barışçıl veya gergin olabilir. Devletler, hareketliliği vergi toplama ve sınır kontrolüne tehdit olarak görerek, bazen zorla da olsa göçebeleri yerleşik hayata geçirmeye çalışmışlardır.

Göçebeliğin türleri

• Göçebe çobanlık: Mevsimsel rotalar boyunca hayvan otlatmak.
• Avcı-toplayıcı göçebelik: vahşi besin kaynaklarını takip etmek.
• Gezgin göçebelik: ticaret yapmak veya hizmet sunmak amacıyla seyahat etmek.
• Deniz göçebeliği: tekneyle yaşamak ve seyahat etmek.

Göçebelik geçmişten kalma bir şey değil. Birçok göçebe grup, cep telefonlarını, kamyonları ve GPS'i eski rotalara uyarlıyor.