Nomadyzm to styl życia oparty na ciągłym przemieszczaniu się, a nie na stałym osiedleniu. Nomadzi nie wędrują bez celu. Ich trasy są zgodne z zasobami, porami roku i zobowiązaniami społecznymi. Koczownicy pasterscy przenoszą stada między pastwiskami. Koczownicy łowiecko-zbieraccy podążają za cyklami zwierzyny i roślinności. Wędrowni handlarze przemieszczają towary między targowiskami. Każdy schemat wymaga dogłębnej znajomości terenu, pogody i ludzi po drodze.

Społeczeństwa koczownicze często posiadają niewiele dóbr materialnych. Namioty, siodła i naczynia kuchenne są zaprojektowane tak, aby można je było łatwo przenosić. Organizacja społeczna jest zazwyczaj elastyczna, a grupy dzielą się i łączą ponownie w zależności od zmieniających się warunków. Koczownicy często wchodzą w interakcje z osiadłymi społecznościami, wymieniając produkty zwierzęce na zboże, narzędzia i herbatę. Relacje te mogą być pokojowe lub napięte. Państwa często próbowały osiedlać koczowników, czasami siłą, postrzegając mobilność jako zagrożenie dla poboru podatków i kontroli granic.

Rodzaje nomadyzmu

• Koczowniczy tryb życia: pasterstwo, pędy zwierząt wzdłuż sezonowych szlaków.
• Koczowniczy tryb życia łowców-zbieraczy: podążanie za dzikimi źródłami pożywienia.
• Nomadyzm wędrowny: podróżowanie w celach handlowych lub świadczenia usług.
• Nomadyzm morski: życie i podróżowanie łodzią.

Nomadyzm nie jest pozostałością po przeszłości. Wiele grup nomadycznych adaptuje telefony komórkowe, ciężarówki i GPS-y do starych tras.